Past the point of no return....

อา...จะว่าอย่างไรดี

ขอสารภาพเลยดีกว่าว่า...

ที่หายไปนานเพราะติดเกมส์ FF4ภาค DS ค่ะ!!

จริง ๆตอนแรกที่รู้จักเกมส์นี้เริ่มต้นตั้งแต่ตอนสมัยเครื่องแฟมมิคอมได้แล้วล่ะ เซซิลเท่ ไคน์หล่อ

เจอภาครีเมคเป็นหล่อแอดวานส์!!! น่าหม่ำทั้งคู่ กอลบี้ก็ดูมินิน่ารักดี<--?!

ก่อนอื่นเลย...ขอแง้มทีละประเด็นที่รู้สึกในแต่ละวัน

คือเซไปเจอyoutube ที่คนนึงใส่ skill Cry ให้ไคน์แล้วแบบว่า...ยังพอเข้าใจ เซซิลทิ้งตรู!!!!

แล้วถ้าเกิดว่าเซซิลร้องไห้....เข้าใจว่า........ไคน์ไม่เข้าใจเรา....พี่ชายยังทิ้งเราอีก

หยาง....ร้องไห้...เข้าใจว่า.....น้ำตาลูกผู้ชาย......ต้องจากภรรยามาออกศึก

แล้วถ้าคนที่ติด skill นั้นคือ.... Cid ล่ะ ?!?

มีใครอิมเมจิ้นออกไหมคะว่าน้ำตา cid สื่อถึงอาร๊ายยยยย หน้าตาอย่าง cid ร้องไห้หนูรับไม่ด๊าย~~~

---------------------------------------------------------------------------------------------------

เรื่องที่สองก่อนจะไปเรื่องสำคัญ...เผอิญเซแก้สูตรขนมปังใหม่แล้วมันฟูค่ะ เรื่องความฟูสำเร็จแล้วแต่เนื้อแป้งยังเหนียวเกินไปคงต้องศึกษากันอีกหน่อย ไม่กล้าลงสูตร...จนกว่าจะออกมาดูดี คาดว่าคราวหน้าจะต้องดีกว่านี้อีกแน่นอน!!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ส่วนนี้เป็นส่วน main ของวันนี้ค่ะ ที่จริงเซควรที่จะลงตั้งแต่เมื่อวานเนื่องด้วยเจ้าลูกเต๋ากลับมาก่อนกำหนดหนึ่งวัน (ตอนแรกตั้งชื่อว่ามาโอแต่แม่เปลี่ยน ในเมื่อแม่เป็นคนเจอก็ตามนั้นค่า) วันนี้เป็นวันที่สองแล้ว อายุก็ราว ๆ2 เดือน อยู่กับหมอเพียงสองอาทิตย์ก็ท้องป่องพุงพลุ้ยจากตอนแรกที่มีแต่ซี่โครง...มาดูกันเลยดีกว่า

ลูกเต๋าเป็นสาวน้อยขี้เหงาค่ะ แกจะร้องแม้ว ๆแล้วปีนกรงเมื่อเห็นเข้าของบ้านเข้ามา(ขอให้ได้เห็นเถอะ)

จับนอนหงายเลย อิอิ

แล้วมันก็ชอบกัดมากมายด้วยแหละ กัดสำรวจกระมัง(แต่กัดบ่อยนะเจ้า)

ฮึ ! เค้าจะวิ่งเล่นไม่ให้เค้าวิ่ง

ดูเหมือนว่าลูกเต๋าจะชอบสายกล้องถ่ายรูปค่ะ

แง่ม แง่ม แง่ม...

อันนี้แถม!!! หลักฐานว่ามันเป็นลูกลิงแค่ไหนรวมถึงพุง!!