Past the point of no return....

ชื่อภาพ :  คู่รักคู่แค้น?!

คำบรรยาย  :  เป็นกพิราบหางแพนที่ได้มากจากญาติเมื่อ 2 ปีที่แล้วค่ะ ตัวซ้ายชื่อโอโม(เกเร) ตัวขวาชื่อซีพี(ซุ่มเงียบ) เพราะตีกันอย่างหนักหน่วงเลยจับแยกกรงซะเลย(จากภาพเห็นโอโม่รักแกมากว่า?!) แต่ที่ไหนได้จับแยกกรงก็ยังตีกันอยู่ แต่กลับมีแสดงอาการจู๋จี๋กันเป็นหลายเวลา?! จนตอนนี้อยู่แยกกรงเหมือนขาดกันไม่ได้ต้องนั่งจู๋จี๋กัน ถ้าตัวไหนไม่สบายพาไปหาหมอ อีกตัวจะนั่งหงอยเหงามากมาย... แต่เวลาอยู่กรงเดียวกันแกกลับเตะตีกันพลั่ก ๆ!!??

ความเปิ่น?! :  คงต้องแยกเป็นตัว ๆ เจ้าตัวใหญโอโม่แกไม่ชอบให้จับหัวค่ะ จับแล้วแกจะส่ายหัวดิ๊ก ๆ (ก็พังค์มันน่าจับง่ะ นุ่มมาก) แล้วที่สำคัญคือถ้าไม่ใช่คนที่แกคุ้นเคยแกจะตีตัวออกห่างถ้าไปยุ่งแกจะขวิด...แล้วมีวันหนึ่งคุณแม่ขึ้นไปซ่อมกรงให้ แกขวิดมือจนตัวตายเลยโดนป๊อก!!! เข้าให้อย่างจังกลางพังค์ แกเจ็บมากจนน้ำตาไหลพราก?!  (แต่วันต่อมามันก็ลืม 55+) แถมแกคงคิดว่าแกเป็นลูกพี่ของซีพีกระมังคะ ชอบเดินกร่างว่าข้าใหญ่กว่าอะไรทำนองนั้น

ส่วนซีพีเป็นนกตัวเล็กขี้โรค แต่ด้วยความตัวเล็กและหางมันแพนเลยทำให้น่ารักน่าเอ็นดู น่าสงสาร(ยามมันสั่นเป็นลูกชิ้นเด้ง) ท้องเสียบ่อย ถ้าใครที่พาลูก ๆไปรักษาี่โรงพยาบาลสัตว์เล็กจุฬาช่วง 9 โมงถึง 11 โมงอาจจะได้เจอเจ้าตัวนี้บ่อย ๆ  ช่วงี้มันทำตัวขี้เกียจมากค่ะ ขี้เกียจแม้กระทั่งยกน้ำหนักหัวของตัวเองต้องเอาหัวมุดรูข้ามฝั่งพาดคอไว้.... มันก็คงหายเมื่อนล่ะเน๊อะ (ขี้เกียจมากลูก...เหมือนแม่แกเลย?!)

----------------------------------------------------------------

ไหน ๆก็ไหน ๆแล้วก็ขอลงรูปให้ดูแล้วกันค่ะ (ส่วนนี้ไม่เกี่ยวแล้วนะค้าาา)

 เจ้าโอโม่หลังอาบน้ำทำหน้าหล่อมาเชียว ?!

 มุมนี้ซีพีเด้งดึ๋งดั๋งเหมือนลูกชิ้นเด้งเลย ขอบอก!!

 เนื้อแน่น(น่าเจี๊ยะ?!) แผ่นหลังงดงาม กล้ามเนื้อบึกบึน?!

 หางเขาแพนเหมือนนกยูงอยู่แล้วนะคะ ไม่ได้หักแต่ประการใด (ดูมันนั่ง ถ้าไม่มีขนตัวเหลือแต่กระดูก พอมีขน+ตัวเล็ก เลยดูไขมันแผละกับพื้นเลย)