Past the point of no return....

สวัสดีทุกท่านเจ้าค่ะ -  /\  - ช่วงอัพฟิคบล๊อคข้าพเจ้าแทบจะไม่ได้ขยับแต่อย่างใด....นอกจากนี้ข้าพเจ้ายังกดลบภาพพื้นหลังออกไปอย่างไม่ตั้งใจจึงต้องทำใหม่ อย่างไรก็ตามก็ทำใหม่ในโอกาสปิดเทอมที่ไม่ค่อยได้อัพแล้วกันค่ะ(เด็กสาวที่เห็นคืออิมเมจเซรีญาของข้าพเจ้าเองค่า~~)

 เอาล่ะ...หลังจากที่ใช้ภาษาทางการแล้วก็ลดระดับลงมาหน่อย!!

คือแบบว่าเมื่อวานเซไปดู x-men origin Wolverineมาอ่ะเน๊อ ก่อนที่จะได้กล่าวอะไรขอลงคำอธิบายเรื่องเสียหน่อย...

 (หมาข้างรั้ว เห้ยไม่ใช่!! โลแกน!!)

 หากถามความรู้สึกที่ดูเรื่องนี้เซก็ยังรู้สึกว่าเนื้อเรื่องค่อนข้างเข้มข้นถูกใจทีเดียวนะ [แม้ว่าตัวเซเองจะไม่ได้ชอบโลแกนเป็นพิเศษก็ตาม (ชอบน้องสก๊อตที่สุดแล้ว) ] เพราะนอกจากต้องทำประวัติส่วนที่ขาดหายไปให้กระชับชัดเจนแล้วการดำเนินเรื่องก็ไม่น่าเบื่ออีกด้วย > W <

หลังจากที่ชมแล้ว...ขออนุญาติเข้าโซนบ่นนิดนึง ...

สังเกตไหมว่า...ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามเวลาที่เราชอบตัวไหน โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะไม่รอด?! ถึงจะชอบตัวเรื่องก็เถิดมันก็ต้องรู้สึกเจ็บใจกันบ้าง (น้องสก๊อตดูเหมือนรอด...แล้วมันก็ไปตายภาค 3....)

หลังจากที่บ่น...หนูขอบ้า!!!

หนูขอบ้า...กับคู่นี้!!

ทำไม...ทำไมทั้งๆที่หนูไม่ชอบความ K ทำไมดูแล้วมันจิ้น Y กันได้!!!??? ขอบอกว่า โคตรวายค่า~~!!

ลองคิดสภาพนะ...เติบโตมาด้วยกัน(ยังไม่เท่าไหร่) สุนัขผู้พี่ฆ่าคนบริสุทธิ์ น้องงอน!! (เริ่มระแคะระคาย) น้องจากไปพี่ซึมเศร้า (เริ่มมากขึ้นๆ) จนกระทั่งพี่ตามฆ่าผู้หญิงที่น้องรัก (แม้ว่าจะจัดฉาก หน้ามันให้มากว่าอย่ายุ่งกับน้องตรู๊~~!!!มันวายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย) มันทำให้หนูจิ้นโดยไม่รู้ตัวเลยจริงๆนะ โฮกกกกกกก~!!!!

อ่า เอาเป็นว่าถ้าหนูพูดมากไปกว่านี้...เดี๋ยวจะยิ่งบ้าไปกว่านั้น เอาเป็นว่าถ้าใครคิดเห็นยังไงก็แสดงทัศนะกันได้เต็มที่เลยนะคร๊า~~